Bütün hayatımızı aslında yapmaktan başka çaremiz olmayan şeyleri kendi rızamızla seçmeyi öğrenmekle geçiriyoruz.
İnsan bir yanılgının, binlerce yenilgiden daha keskin olduğunu gördüğünde eve dönmek isteyecek. Ama ev; kapı duvar olacak. Ve sen, bildiğin denizlerde yeniden boğulacaksın. Aşina yüzler el olacak ve yalnızlığı şah damarında hissedeceksin. Sonra geçecek. Her şey geçer, bilirsin.
Her insan en çok da benim gibi bir insan kendisi olması karşılığında topluma bir bedel öder. Az ya da çok ama mutlaka bir bedel.. Kimse bedelsiz kendi olamaz. Bu bedel ise çoğu zaman yalnızlıktır.
