Yazı

Büyük Şeyler.7

Siz bana elbirliğiyle mümkün olan en parlak huzursuzluğu yaşatın. Ben aksatmadan servis ederim çok verimli acılarımı. Karmakarışık, göz yoran, güllü çiçekli yorganımın altında iyice ısındım ve evet hazırım.

    İlk defa beynimi parçalayan bir beyazlık geliyor gözümün önüne körlüğü hayal ettikçe.Sanki birileri zorla gözüme sokuyordu karanlığı, yaşanması gereken körlüğü. Tek renk ile ikna edemedim kimseyi hiçbir şey göremediğime.

    Boş bir kafayı kaldırıyor kollarım. Boş bir masaya dayanmış direseklerim. Siz bana el birliğiyle mümkün olan en yanlış üzüntüyü verin. Işığın altında güzel gözüken, rüzgarda ve yağmurda hiç yıpranmayan başarılmış dertlerinizi verin. Geçmeyen mutluluğunuzun ve gecikmeyen gözyaşlarınızın kıymetini bilmek kalsın geriye. 

    Yerinize sevildi ve sahip çıkıldı. Yerinize güvenildi en sevdiklerinize. Yerinize doğuruldu tabii ki. Sizin yerinize bir yerlerde tarif ediliyor en samimi halleriniz. Onlar için uzanmak istediniz yumuşacık toprağa. Kim kızabilir? Onlar için sarıldınız en doyurucu buhrana. Onlar için tatmak lazımdı biriktirilmiş gururu. En tatlı gülücüğü bile yüzünüzle kirlettiniz.

    Siz bana içinizde ekşiyen merhametinizi verin. Kurtulun ondan ve daha fazla zehirlenmeyin.Arkanızdan gülündü.Arkanızdan anlatıldı en sürükleyici hikayeler. Arkanızdan anlaşıldı bu acayipliğin hikmeti. Önünde can verdiniz ihtiyaç duyulan her şeyin. Aynı çirkinliğe sahip çıktınız onaylanma arzusuyla. Avuçlarınızda azaldı pislik. Paylaşamadığınız bir sakinlikle yaşadınız ortak bir karın ağrısını. Doğurduğunuz çocuktan utanır hale geldiniz.O yüzden siz bana verin o çocuğun yüz kızarıklığını.Onun yerine, soğuması için bekleteyim sizinle tanışacağı güne kadar.

    Karartılmış odanın perdelerinden sızıyor yanaşan arabaların ışıkları. Sadece saat sesi ve birbirini tutmayan nefesler duyuluyor. Bir şarkı, derinden ve ait olduğu arabayla uzaklaşıyor.Uyutmuyor, birbirini tutmayan nefesler. Saatin sesinden anlayamazsın sabaha ne kadar kaldığını.Hışırdıyor rahatsızlık, inliyor yatağımız. Yalnız kalmak imkansız.Ya bir sıcaklık eşlik ediyor kalbinize ya da yine onun kadar sıcak bir yastık.

    Hiç sebepsiz dilendikçe mutluluğu, biliyorsunuz, rahatsızlığın yaşamak olduğunu. Biliyorsunuz, yalnızca kusurlu şeyin yaşanabilir olduğunu. Kim kime niye öğretir, hiç sebepsiz haklı çıkmayı? Adamın kendisinden ayrı taşıyabildiği sevgisi mi olur?Hangi yüz ifadesi saklar yalanımı?Kimin kalbinde geri kalan sevgi? 

    Bir gölgelik arıyorum, bir ağaç arıyorum gölgesi olan… Fakat hava yağmurlu.

    Niye kaçayım yağmurdan? Bir gün dahi geçmedi ve alnımda bir sıcaklık, biraz daha beklersem burnum kanayacak. Çok uzak değil, koşsam yetişirim gölgesine, ama güneş hiçbir zaman yerinde durmayacak. Dört dönecek o ağacın gölgesi, dört döneceğim o ağacın gölgesiyle. Hafif bir serinlik telaşı yüzünden koşturacağım ve kan ter içinde kalacağım. Sevdiğim her şey o ağaca benzerse eğer, o da beni yağmurdan saklayacak..

    Yürümeye başladım, ne serinlik ne de sıcak beni rahatsız etmeyince.Bir yer göreyim ona yürüyeyim, bir ses duyayım ona yürüyeyim. Ne yalnızlık ne de buna benzer başka bir şey bahsettiğim. Dünyanın en güzel pisliğine yürüyorum. Pisliği bilirsiniz? Neye benzediğini? … Ben, güzeli tarif edemiyorum.

    Seçilmiş bir ayakkabı ile yürüyorum sana. Tanıdık bir üzüntü bu, sürekli el değiştiren. Omzumda eller ve üzerimde bakışlar, tanıdık bir korku bu, sürekli el değiştiren. Canımın yanması, gözlerimin dolması, içimdeki darlık ve senin eklediklerin, hepsi geçer. Tanıdık bir teselli bu, sürekli el değiştiren. Bir esintiyle sarsılıyor gözümdeki yaşlar. Yerleri değişiyor eşyaların. Sadece samimiyetsizliğimin yaşatıldığı yerdeyim. Tanıdık bir ölüm bu, sürekli yer değiştiren.

    Hepsinden biraz , bazılarından çok çok yaydım önüme. Beyaz bir duvarı bakışlarımla sararttım. Kendi pisliğime bakamaz oldukça gözüm kaydı sizinkilere. Sizinkileri de nefesimle büyüttüm. Dayanamaz hale gelince sevmeye başladım kendimi. Haddinden çok sevince yine döndüm yüzümü. Aynı şekilde, aynı yerde ve aynı çirkinlikte olduğumuzu anladıkça içim rahatladı. Rahatladıkça daha sert baktım. Bakışlarım sertleştikçe daha da güzelleşti bu rezillik. Bu rezalete hayran olmaya başladım sonra. İçimdeki sevgi, imrenme duygusu, hırs ve yalnızlık güzelleştirdi bu çirkinliği.Ardından hepsinden biraz, bazılarından çok çok yaydım önünüze. Bu kusursuz  çirkinlikmiş meğerse güzel.

    Bir şeyleri yoluna koymanın yollarını bulmak mı lazımdı gerçekten? Belki de tek gayemiz diğerlerine bela olmaktır.

    Biraz hava almaya çıktım içimden. Bir sigara yaktım. Bekledim.