Şiir

İstisna

Özü, gördüğün birçok insanın gözünde gizlidir kendisinin,

Yanılgılar altında göz kırpar sana kelimeler,

İstersin sana söylenen her şeyin anladığın gibi olmasını,

Anlatılanların hikayendeki yapbozlara oturmasını,

Ama sadece istersin,

Aslında bilirsin sana sallanan her elin  gelenden çok giden olduğunu,

İstemezsin gideni,

Ve bilmene rağmen anlamamazlıktan gelirsin,

Oysa ki ne kadar çok koyarsan hayallerini gerçeklerin üstüne,

Mahkumsun,

Bir gün sevdiğin insanı başkasına feda etmeye.

Gördüğün birçok insanın içinde gizlidir sana ithafları,

Bir kısmı kelimelerini esirger,

Bir kısmı bakışlarını,

Ama söylenmek istenen aynıdır,

“Ya gör içimdekini artık,

Ya göm imaları,

Ama gitme,

Gitsen de beni de al,

Hiç anlamamış gibi seni,

Hiç anlatılamamış gibi saklı bakışlarını,

Gitsen de beni de al,

Ruhuma geri vur çırpınışlarımı.”

Ama bazen,

Anlamadan anlatılanları, görmedin üstüne yığılan harfleri,

Hep yanılgılar sandın sana söylenenleri,

Hoşçakal sandın bakışları,

Belki de gidegelen her yaşantının olağan suçlarına alıştın,

Her zaman başkasına sandın ithafları,

Ve unutmak istedin sonunda,

Bu yüzden yaşadığın pişmanlıkları.

Gördüğün birçok insanın içinde gizlidir ithafları,

Ama sen hatırlamadın,

İstisnanın sözlük anlamını….