Özgürlüğe Övgü
Ben iki elimde iki yalnızlık taşıyorum: biri eski — yıllanmış, tanıdık, biri henüz doğmamış bir ihtimal, adı konmamış bir boşluk. Uzun zamandır bir insan sesi değmedi omzuma. Kendi sesimle konuşuyorum; akşamlar ağır bir kapı gibi kapanıyor içime, ve ben, kendi kalbimin koridorlarında yankılanan adımlarımı dinliyorum. Birini istedim. Öyle büyük bir şey değil: bir bakış kadar…
