Şiir

Külrengi Gececikler

..yaşam

bir bir geziyorum ölümleri, gecenin bakışları arasında. 

sabah göğe yelken açıyorum, gündüzler tanımıyor beni nasılsa. 

aynalarda yürüyorum bazen, martılarla düşüyorum denize; dudaklarımı siliyor acılar. 

soluk alışımı duyamıyorum. 

sokak lambaları gibi geç yanıyorum. 

gölgeler yürümüyor artık kıvrılan yollarda

şarap lekeleri, sabahın ilk izi. 

ezanla dönüyor evine yüzü külrengi gececikler. 

kaç kuytuda paslanıyor yalnızlık? 

üşüyorum.

gideceğim.

ve ben güzün ağlayacağım

sulara çekileceğim dönerken balıkçılar

yakamoz göreceğim dümensiz simsiyah gözleri

öleceğim
ve ben…