Her şeye sen karar verdin,
Şüphelerinin gölgesinde şekillenen geçmişimden tek mesul yine senin ürünün olan hatalarım.
Fakat en çok ne ağırıma gitti biliyor musun?
..
Neden bırakıp gittin beni gecenin o sessizliğinde?
Sen… deme bana,
Zihninde çoktan hüküm giymiştim oysaki ,
Ne safmışım!
Sanki bana söylediklerini eksiksiz yapsaydım,
Yine de sevebilecek miydin beni?
Ya da masum geçmişinden sana miras kalan o hüzünlü ayrılığın,
Benim acılarımın kefaretini ödeyebilecek miydi?
İçime yazdım ben seni , en derine,
Çıkmak istiyorsun duyuyorum çığlıklarını ama buna izin veremem.
Şimdi kapının eşiğinde bekleyen ben senin de bildiğin,gördüğün bu anı yaşıyorum,
Son anımızın içine hapsettim kendimi,
Çeyrek kalalara, on geçelere, yarım kalanlara ağlıyorum.
Gururunu bir kenara bırak,
Aklında ki soruları da,
Bana bir işaret ver!
Bana bir işaret ver!
Seni görüyorum…
