İçinde bulunduğum sığlığa şaşırıyorum;
Bir kaşık suda boğuldum sanki,
El Karafa da uyuyorum bu gece kendi cesedimin yanında, Gülümsüyorum.
Çöl kumları yüzünden sararmış duvarlarda dünden daha kahverengi gençliğimi arıyorum,
İçime bakıyorum sanki sahra da görüyorum kendimi.
Kum fırtıları içimde mi esiyor,
Dışımdan mı geliyor bilemiyorum.
Sıcak var 11 ülkeyi içine alan,
Muhtelif benleri de dışında tutan
iyiyim diyorum, iyi miyim değil miyim bilmiyorum.
Ne, büyük sahranın kumulları Amazon ormanlarını biliyor bu gece,
Ne de Amazon ormanlarının ağaçları sahranın uçsuz bucaksız kumlarını tanıyor.
Rüzgar ise, her ikisini de bilmez.
Kendine faydası yok çölün diğer tarafta amazonlarda yeşil devam etsin diye kendi yeşilinden vazgeçmiş çöl.
Sarı demiş sanki benim en sevdiğim renk.
Yeşil sizin olsun.
