Şiir

Yürürdük

Yürürdük

Sağımızda solumuzda bodur yeşillikler ve gürültülü deniz, 

Yüzümüze çarpan sıcak nemli yalnızlığımla ve arkadaşlarla ,

Ne ayaklarım ne de dalgalar bilmezdi her adımda zamanı eşeleyip üstüne bastığımı,

Aklımızda kimler vardı kim bilir?

Kararmış bulutlara şaşkın şaşkın bakardım 

Uzaklaşırdım sohbetlerden,

Nereye gittiğimi düşünmeden,

Sağımda solumda yeşillikler ve gürültülü deniz,

Uykuya dalmak üzere olan binaların gözleri açılırdı sanki yanlarından geçerken

Ben ilk baharıydım yağmurunun oysa,

Hüzünlenir sanırdım deniz halime

Ya da ben denizin sersemliğine

Yürürdük nemli yalnızlığımızı alıp yanımıza

Saatlerin neden bu kadar uzun sürdüğünü düşünerek

Ve bir kalemin elimde şekillendirdiği hayata küfrederek

Hayatımın ilk ve en uzun nefesiydi sanırım bu aldığım

Sonra kısaldı git gide

Önce biriyle konuşurken buldum kendimi

Sonra adımlarımız ve gürültülü dalgalar daha hızlı eşeledi zamanın kadranını

Sonra sesler çoğaldı arkamdan

Yağmurlar paylaşıldı koşar adım

Nemli bir bahar kokusu sindi herkese

Bugün bir diğer köşeye atıldı yalnızlıklar

Gök karaydı yine

Deniz hala hüzünlü

Ben dururdum arkadaşlarımla

Binaları erkenden uyandırmak pahasına şarkılar söylerdik

Sağımızda solumuzda yeşillikler

Elinde bir gitar ile çıkagelirdi Umur

Geri dönerdik hemen, gözlerimizde neşe

Onun şarkılarına eşlik edemeden

akşamın küskün ve saklanmış güneşine sırt çevirirdik işte

Önce yalnızdık, sonra herkesin yalnızlığını birbirinden saklayan kalabalık

Yürürdük 

Sağımız yeşil solumuz yeşil önümüz gürültülü deniz,

Uykusuzduk çoğu zaman

Kaçıncı saatinde oyunlar oynadık,

Kaçıncı sineği kovaladık geri geleceğini bile bile

Kimi zaman bekledik kapı önünde

Oturduk hiçbir nedeni yokken, 

Deniz hala serseri 

Hala hüzünlü

Hızlı akmaya başladı zaman

Dostluklar pekişirken, 

Günler sıyrılmıştı karanlıktan,

Gizli saklı bir bahçe durdurdu zamanı

Yalın bir akşamın akıl almaz güzellikteki günbatımı

Kelimeler eksik anlamsız

Yağmuru denizden ödünç almışız

Yağdırmışız üstümüze

Bir tutam rüzgar tenimizde

Hızlı akar oldu zaman

Yürürdük

İki tarafı bodur yeşillikler arasında ve gürültülü deniz önümde

Yüzüme çarpan nemli sıcak yalnızlığımla ve arkadaşlarımla

Ayaklarımın altında eşeledim farkında olmadan zamanı

Arkada bırakılan anıların gürültüsü azaldı yavaş yavaş

Hiç düşünmezdim özlemi

Kim özler ki nemli sıcak bir yalnızlığın serseri bir denize seyrini

Sonra ılık bir sabahı hatırlattı bana fotoğraflar

Ayaklarıma dikildi gözlerim acı acı

Keşke eşelemeseydim o kadar hunharca zamanı.