Nöbet
daha az seviyorum seni,giderek daha azunutur gibi seviyorumazala azala? aramızdaki uzaklığın karanlığında geceler kısalıp gündüzler uzuyor böyle olunca? daha az seviyorum seni, kendini iyileştiren bir yara gibi daha az ve zamanla sen geceyi tutuyorsun ben nöbetini, uzak dağ kışlalarında görmüyoruz birbirimizi usul usul iniyor kopmuş yollara, ışığı hafifuykusu ağır koğuşlardaüzerini örtüyorum seninbir çığ gibi uyuyorsun…
