Yazı

Yankı

Bir şeylerin yer değiştirdiğini hissettiğim sabahlardan birinde, oturduğum sandalyenin altındaki boşluk bile bana eski bir yankıyı hatırlattı. Ne gelen oldu ne giden; sadece bir gölge eğildi üzerime, tanıdık ama adı koyulmamış bir ağırlık gibi.Hep böyle olur zaten: hatırlamadığını sandığın bir şey seni çoktan hatırlamıştır. Bir akşamüstü sessizliğinde, rüzgârın bile bir süreliğine nereye ait olduğunu unuttuğu…

Yazı

Kendine İyi Bak

Aşık Veysel’den dinliyorum bu gece, Ayrılık. “Fikrimden geceler yatabilmerem Bu fikri başımdan atabilmerem Neyleyim ki sana çatabilmerem Ayrılık, ayrılık, aman ayrılık Her bir dertten ala yaman ayrılık Uzundur fikrimde kara geceler Bilmirem men gedim hara geceler Vur oktur kalbime yara geceler Ayrılık, ayrılık, aman ayrılık Her bir dertten ala yaman ayrılık” Dinliyorum bu akşam ve düşünüyorum.Biri…

Yazı

Büyük Şeyler.10

Olmayacak işlerin peşinden gitme, dur gönlüm. Bir yanıp bir sönmekten yorulmadın mı? Çok eğlendiğim, biraz sıkıldığım, biraz da umutsuz hissettiğim ama bunların hiçbirini umursamadan eve dönerken, bir apartmanın duvarında yanıp sönen bir ışığa bakarken düşündüğümü fark ettiğim ve yakaladığım cümle bu. Karanlıkta durup kendime sarılıp bekledim ama kimse gelmedi. Ansızın açan bir güneş gibi olsam…

Yazı

Yeniden Doğmak

Doğmak için ölmek mi gerekir? Ablamın düşük yaptığını öğrendim, diğer ablamın ise çocuğu olmuyor ne yazık ki. Beni annem aldırmayı düşünmüş ve hamile bir arkadaşım doğuma sadece bir hafta kala çocuğa bakmanın zorluklarını kafasında tartıp duruyor. Ben ise bugünlerde yakında evlenecek en yakın arkadaşımın yasını tutarken görüşmediğim ya da artık bana bir katkısı olmadığını düşündüğüm…

Yazı

Büyük Şeyler.9

Düşünce biçimini, sırf başkasınınkine uygun olsun diye değiştirmek ahmaklıktır ve bunu yapanlar ahmaktır. Söylemesi kolay, değil mi? Son zamanlarda birini özlüyor musunuz? Ben kendimi özler oldum, mesela 10 yaşındaki beni. De Sade’ın ahmaklıkla beni itham ettiği sebepten mi, yoksa hayatın akışı mı böyle yaptı beni bilmiyorum ama bir şey değişmiyor; o halim aklıma gelince gülümsüyorum.…

Yazı

Savrulanlar

Sessiz yabancılar; Öncelikle bu yazıda ne anlatmak istediğimi bilmiyorum ama bir derdim olduğu kesin. Aklıma gelenleri bir ucundan tutacağım, belki de tutunamayacağım. E tabii sizi de yanımda savuracağım. İstanbul’da sonbahar. Lisede Çetin Emeç’ten aşağı yürürken, bakanlıklar ve Meclis’i geçtiğim sırada kulağımda olduğu günü hatırlıyorum. Ne düşündüğümü bilmiyorum ama yaşadığım melankoliden sinsi bir zevk alıyordum. Liseme…

Şiir

Külrengi Gececikler

..yaşambir bir geziyorum ölümleri, gecenin bakışları arasında.  sabah göğe yelken açıyorum, gündüzler tanımıyor beni nasılsa.  aynalarda yürüyorum bazen, martılarla düşüyorum denize; dudaklarımı siliyor acılar.  soluk alışımı duyamıyorum.  sokak lambaları gibi geç yanıyorum.  gölgeler yürümüyor artık kıvrılan yollarda şarap lekeleri, sabahın ilk izi.  ezanla dönüyor evine yüzü külrengi gececikler.  kaç kuytuda paslanıyor yalnızlık?  üşüyorum. gideceğim.ve ben güzün ağlayacağım sulara çekileceğim…

Yazı

Neşe

“Umudun olmadığını farz ederseniz umudun olmayacağını garanti edersiniz.” Noam Chomsky ‘nin bu sözü size ne ifade ediyor? Doğum günümüz, düğün günümüz, özel günlerimiz hepsi belli. Ölüm günümüzün diğer tüm tarihler arasında sinsice dolandığını hayal ediyorum ve hatta bazen bana göz kırptığını. Bir düşünün önümüzdeki sayılı günlerden biri yaşanmasaydı kaderimiz nasıl olurdu? O unutulmaz gün olmasaydı…

Yazı

Büyük Şeyler.8

Uyuyamadım. Ben de kendimi yine burada buldum. Selam. Geçen akşam dışarı çıktığımda bir bar tuvaletinde sıra vardı, buraya kadar normal geldiğini biliyorum ama pisuarların hepsi boşken erkekler tuvaletinde sıra olduğunu görseniz ne düşünürdünüz? Ben bunun sebebinin beyaz bir toz olduğunu biliyordum. İçinden geçtiğimiz bu günlerde Simulacra and Simulation’a tekrar bir göz atmak istedim (Evet Matrix’i tekrar…

Yazı

Büyük Şeyler.7

Siz bana elbirliğiyle mümkün olan en parlak huzursuzluğu yaşatın. Ben aksatmadan servis ederim çok verimli acılarımı. Karmakarışık, göz yoran, güllü çiçekli yorganımın altında iyice ısındım ve evet hazırım.     İlk defa beynimi parçalayan bir beyazlık geliyor gözümün önüne körlüğü hayal ettikçe.Sanki birileri zorla gözüme sokuyordu karanlığı, yaşanması gereken körlüğü. Tek renk ile ikna edemedim kimseyi…